(1)
de aftrekbeperking geldt niet op vrachtwagens, bestelauto's, autocars, heftrucks, werfvoertuigen en motorfietsen  (besliss. E.T. 12.758, 13/11/1972, BTW-revue, nr.11, 208, 368), voor lichte vrachtwagens met dubbele kabine zie antwoord parlementaire vraag 02/1162.

(2)
Twee bedrijven binnen eenzelfde groep delen de auto van de directeur. De ene firma wenst de autokosten door te berekenen aan de andere firma. Logisch gezien zou de uitreiker van de factuur in haar eigen boekhouding geen aftrekbeperking moeten ondergaan ten belope van de doorgerekende autokosten. De ontvanger van de factuur zou dan de aftrekbeperking ondergaan. Dit is echter niet correct.
Autokosten zijn volgens de algemene regels onderworpen aan de beperking van 50% (artikel 45 § 2 W.B.T.W.).
Het gevolg van deze regel is dat doorgerekende autokosten ook de aftrekbeperking van 50% zelfs als dit tot een dubbele aftrekbeperking zal leiden. De aftrekbeperking geldt uiteraard niet voor verhuur- en taxibedrijven en de verkopers van automobielen.
Deze aftrekbeperking geldt niet wanneer de autokosten globaal zonder aparte vermelding doorgerekend worden in het kader van een geheel van prestaties.

(*) de grens van 75% is tot nader te bepalen datum uitgesteld

(3) alle kosten zijn echter 100% aftrekbaar (met of zonder traiteur of dergelijke) indien voor alle personeelsleden georganiseerd en van geringe waarde voor het personeel met een sociaal karakter en geen exclusief karakter en slechts één keer per jaar

(4) alle kosten zijn echter 100% aftrekbaar indien voor alle personeelsleden georganiseerd en van geringe waarde voor het personeel met een sociaal karakter en geen exclusief karakter

(5)
vb. drie flessen drank in al dan niet geschenkverpakking dient u als één geheel te beschouwen. Zijn de drie flessen samen duurder dan 50 euro, dan is de btw niet aftrekbaar

(6)
heeft u in de loop van het jaar 2002 geschenken gekocht en recht op bijkomende aftrek dan mag u de btw hierover corrigeren in uw volgende btw-aangifte

(7)
Een werknemer krijgt voor 25 jaar trouwe dienst een aankoopbon voor 60.000 F (die gebruikt voor de aankoop van een video en meubelen). De fiscus belast dat als voordeel van alle aard, o.m. omdat het een duur geschenk is in verhouding tot het maandloon van de werknemer.
Het hof veegt echter alle argumenten van de fiscus van tafel. Het is aan de fiscus om te bewijzen dat het hier om een verdoken bezoldiging gaat, maar dat doet hij niet. Het gaat integendeel om een eenmalige uitkering zonder directe tegenprestatie. Bovendien is het een geschenk van geringe waarde in verhouding tot het jaarinkomen van de werknemer. De aankoopbon is dus een vrijgesteld sociaal voordeel in het kader van art. 38 11° wib'92.
Brussel, 23 januari 1998, 9852074

(8)
In de commentaar op het wetboek inkomstenbelastingen '92 nr. 61/233 lezen we het volgende:
Half-verheven en verheven beeldhouwwerken, fresco's, beelden of andere kunstwerken, uitgevoerd door in België verblijvende kunstenaars en ingewerkt in op te richten ondernemingsgebouwen, mogen volgens de hierna uiteengezette regels worden afgeschreven.
De aanschaffingsprijs van die kunstwerken mag in één of meer malen worden afgeschreven tot beloop van 2 % van de aanschaffingswaarde van het beroepsgedeelte van het nijverheids- of handelsgebouw waarin ze zijn ingewerkt.
Als de aanschaffingsprijs van het kunstwerk die quotiteit overtreft, wordt het overschot onderworpen aan hetzelfde afschrijvingsstelsel als het gebouw, m.a.w. het overschot mag worden afgeschreven op voorwaarde dat het gebouw wordt beschouwd als een afschrijfbaar bestanddeel, en dit tegen hetzelfde percentage als het gebouw.
De belastingplichtigen die bovenvermelde afschrijvingsregels wensen toe te passen, moeten bij hun aangifte in de inkomstenbelastingen het bewijs voegen, waaruit blijkt dat de Minister die bevoegd is voor de culturele aangelegenheden, de artistieke aard van de bedoelde kunstwerken heeft bevestigd.
Wel te verstaan worden de voormelde afschrijvingsregels slechts aanvaard met betrekking tot de kunstwerken die worden ingewerkt in de op te richten of geheel her op te richten gebouwen; zij zijn niet van toepassing op bijvoorbeeld gewone schilderijen, wandtapijten enz. die geen integrerend deel uitmaken van de lokalen waarin ze zijn geplaatst (zie ook 61/58).